Uzdah

Šutke je ružu stavila u vazu

bijelu,skoro već uvelu

i pogledom na ružu uzdahnula.

Sa zvonika rebati Mari*no zvono

para poodmaklu zoru,

i čujem uzdah još jedan.

Riječi su višak te tišne samoće,

prosute trnjem ubadaju bolno

stalo je i Marijino zvono.

Pritišće me uzdah na nevinu ružu,

pa poželim krila da odletim visoko

u visine slobode lijepe.

Komentari su zatvoreni.