[Ukupno:1    Prosječno:5/5]

U suzi nada vaskrsla
od snošaja lažnija i slađa;
da smrvi iluzije,
inat iz kolevke odhranjen
.
u noći beloj od plavlja
reč Oca – reč Svađa
pokoljenje što čezne
da se iz straha porađa.
.
u ulici jednoj
sa brojem što odbraja.
a put iznad muškatli
vruć i stalan istovetno.
u kući jednoj
bez temelja i kraja
u oku svačijem
što sanja sretno.
.
i kad ove zidine izmrve
već trošne snove
što se sa suncem šamaraju
uzaludno
znaće ptica bezimena
sleteti kome,
i san odsanjan na čiji
kapak budnog.

Posted by Simic_Petar

Odgovori

Ova web-stranica koristi Akismet za zaštitu protiv spama. Saznajte kako se obrađuju podaci komentara.

Subscribe without commenting