[Ukupno:1    Prosječno:5/5]

Zatiče me razvučenih usana

U sobi bojenoj valjcima uspomena .

Uhvati me, kat-kad u dalekim monolozima

Protkanim slovima njegovog imena

Neznani, najdraži, daleki moj !

Pronalazim se,

Zaspala u rukama

Šećernog dečaka ..

Odnosi me,

kroz minule tunele,

staze srećnih,

u priče mrtvih .

Zatiče me,

Snenu,

Sa kotrljajućim biserima u padu ..

I ruku mi stišće,

Dodirom svilenim ..

Da lakše ponesem

naših zajedničkih

trideset,

u večnost . ..

Posted by Essie

This article has 5 comments

Odgovori

Ova web-stranica koristi Akismet za zaštitu protiv spama. Saznajte kako se obrađuju podaci komentara.

Subscribe without commenting