[Ukupno:0    Prosječno:0/5]
o, smrti,
ne budi ohola
kad opet staneš preda me,
sama i gola…
i okrutna ne budi
k’o što mogu bit ljudi

nježno me prigrli
i ne pitaj otkud se znamo
svi mi, prekasno umrli…
ko ugašeni glas razuma,
nikom važno ime
između dva datuma

o, smrti,
ne boj se doći
u snu, kad budem spreman
s tobom na ples poći…
zavedi me poput žene
koju oduvijek znam,
kao dio mene
© 10/2006. by mado

Autor mado

Ova objava ima 3 komentara

Odgovori

Subscribe without commenting