Crna šuma

Crna je šuma preda mnom

Ugljana silueta stabala

koja pred noć gube sjaj

Tamni, šumski lampioni

što se danju pale a noću gase

Pocrnjeli od noći

Koja im dolazi

Pokriva ih svojom tamnom,

crnom rukom

Šuma gusta

I noć gusta

Stapaju se u crnilo

Kojem kraja nema

Tu, gdje noć počinje

Šuma završava

Šuma noć nadjačava

Crnu tminu guta

Gladna crnila

Mračnom bojom

U mrak

Svoja stabla pretvara

U crnu koprenu svoga tajanstva

ih omata

Carujući mrakom do prve zrake sunca