[Ukupno:0    Prosječno:0/5]

Дваесет и осум години пројдоа.
Си помнам.

Во салата на малиот, неугледен хотел,
мојот копнеж и јас,
чаша пиво и врело кафе.
Оркестар во ќошот,
Л тoм ди мигẻ во воздухот.
И дим од Малборо.

Во Струмица, во Македонија,
стотина весели луѓе
во салата на малиот, неугледен хотел.
Стотина драги, срдечни незнајници,
Л тoм ди мигẻ во воздухот
и мојата тага.

Пред хотелот
ветерот фрла на мене снег од Попчево,
грчки и бугарски студен снег.

А некои други модри планини
што само ги наслутувам, во темнината,
на другата страна,
позади други планини,
па позади други планини,
па позади тие други планини,
го кријат моето срце.

Среќна Нова,
љубов моја!

© Ivica Smolec, 29.12.2007.

Autor Svetlana

Ova objava ima 2 komentara

  1. Uzmi ovu pjesmu
    kao ukras na svom prozoru
    umjesto pogleda na Ohridsko jezero
    Kao pticu, koja je svila gnijezdo
    u našim srcima,
    ponijeli smo je sa sobom
    vraćajući se kući
    iz teških vremena
    Priredi zabavu
    pozdravi se sa prijateljima
    koji odlaze i dolaze
    i onima koji ostaju
    zbog tebe
    i sebe

Odgovori

Subscribe without commenting